Een groene plant is een blije plant

Groene bladeren zien we vaak als teken van een gezonde, vitale plant. En daar zit een belangrijke biologische reden achter: de groene kleur van een blad wordt grotendeels veroorzaakt door chlorofyl, het pigment dat een centrale rol speelt bij fotosynthese.

In onze veldtesten zien we regelmatig dat behandelde planten visueel groener lijken. Ook meten we in sommige proeven hogere chlorofylwaarden. Maar wat betekent dat eigenlijk? En waarom zou een toepassing met zeewier invloed kunnen hebben op het chlorofylgehalte van een plant?

Wat is chlorofyl?

Chlorofyl is het groene pigment dat zich bevindt in de chloroplasten van plantencellen. Het heeft een belangrijke taak bij fotosynthese: het vangt lichtenergie op, waarmee de plant vervolgens energie kan vastleggen in de vorm van chemische verbindingen.

Je kunt chlorofyl daarom zien als een belangrijk onderdeel van het energiesysteem van de plant. Met behulp van licht, CO₂ en water maakt de plant suikers. Deze suikers gebruikt de plant vervolgens als bouwstof en energiebron voor onder andere groei, wortelontwikkeling en de vorming van nieuwe bladeren, bloemen en vruchten.

Een blad met voldoende chlorofyl kan daardoor veel licht opvangen voor de fotosynthese. Maar meer chlorofyl betekent niet automatisch dat een plant ook altijd beter groeit. Fotosynthese is afhankelijk van veel factoren, zoals licht, water, temperatuur, nutriënten en de algemene conditie van de plant.

Waarom is een groen blad interessant?

De hoeveelheid chlorofyl heeft invloed op de kleur van een blad. Bij voldoende chlorofyl zien we meestal een intensere groene kleur. Wanneer een plant bijvoorbeeld te weinig stikstof beschikbaar heeft, kan de aanmaak van chlorofyl worden beperkt en kunnen bladeren lichter groen of geel worden.

Daarom kan bladkleur een eerste visuele indicatie geven van de conditie van een plant. Een chlorofylmeting gaat een stap verder. Met een chlorofylmeter kunnen we op een snelle en niet-destructieve manier een indicatie krijgen van het relatieve chlorofylgehalte van het blad.

Dat maakt chlorofyl interessant als meetparameter in onze veldtesten. We kunnen daarmee een visuele waarneming – “de bladeren lijken groener” – aanvullen met een objectieve meting.

Wat heeft zeewier hiermee te maken?

Zeewier bevat verschillende natuurlijke verbindingen, waaronder polysachariden, mineralen, aminozuren en andere bioactieve stoffen. Deze stoffen kunnen, afhankelijk van de zeewiersoort en verwerking, verschillende processen in de plant beïnvloeden.

Een mogelijke verklaring voor veranderingen in chlorofyl is dat een biostimulant de nutriëntenbenutting en fysiologische processen van de plant ondersteunt. Verschillende voedingsstoffen spelen namelijk een rol bij de vorming en werking van het fotosynthese-apparaat. Wanneer de plant deze voedingsstoffen voldoende beschikbaar heeft en goed kan opnemen en benutten, kan dat bijdragen aan de ontwikkeling en instandhouding van het bladgroen.

Daarbij is het belangrijk om niet te zeggen dat zeewier simpelweg “meer chlorofyl maakt”. De werking van een biostimulant is complexer. Het gaat om het ondersteunen van processen in de plant, waarbij meerdere factoren samen bepalen wat uiteindelijk zichtbaar of meetbaar wordt.

Samenvatting

Chlorofyl speelt een belangrijke rol bij de fotosynthese, het proces waarmee de plant lichtenergie omzet in chemische energie. Een groene bladkleur kan een aanwijzing zijn voor een goede fysiologische conditie, maar kleur alleen vertelt niet het hele verhaal. Met chlorofylmetingen kunnen we een visuele waarneming aanvullen met een objectieve indicatie van het chlorofylgehalte.

Zeewier bevat verschillende natuurlijke verbindingen die de processen in de plant kunnen ondersteunen. Een mogelijke uitwerking daarvan is een betere benutting van nutriënten en ondersteuning van de ontwikkeling en werking van het bladgroen. Een hogere chlorofylwaarde betekent echter niet automatisch een hogere productie of betere plantgezondheid. Door chlorofylmetingen te combineren met andere metingen, zoals groei, wortelontwikkeling en opbrengst, krijgen we een completer beeld van de werking van een biostimulant.